آدم خوابش ميگيره، کارگردان: خسرو شجاعزاده ، عکس: پيمان شيخي
تعداد تصاوير: 5 < صفحهی قبل نمايش تصاوير 1 تا 5 صفحهی بعد >
تعداد تصاوير: 5 < صفحهی قبل نمايش تصاوير 1 تا 5 صفحهی بعد >
+ نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت 12:9  توسط پیمان شیخی
|
|
|
مراسم افتتاح فاز نخست بازسازي تئاتر نصر برگزار شد تماشاخانهاي كه به مركز اسناد تئاتر كشور بدل ميشود
چهارشنبه 24 بهمن 1386 ساعت 11:15:00 AM تعداد بازدید: 66
|
|
پيمان شيخي: مراسم افتتاحیه فاز نخست بازسازی و نوسازی تئاتر نصر با حضور دکتر محمدحسین ایمانی خوشخو، معاون هنری وزارت ارشاد اسلامی و جمعی از هنرمندان و اصحاب رسانه روز گذشته در این تماشاخانه قدیمی برگزار شد. به گزارش سایت ایران تئاتر، در ابتدای این مراسم کیومرث مرادی مدیر بازسازی و نوسازی تئاتر نصر ضمن ابراز خرسندی از حضور حاضران در مراسم افتتاحیه گفت: اکنون 29 روز است که به منظور بازسازی و نوسازی تئاتر نصر در این مجموعه قدیمی مستقر شدهایم و پس از آسیبشناسی مراحل بازسازی و نوسازی ادامه پیدا کند. در ادامه این مراسم مهندس شافعی، مهندس ناظر پروژه نوسازی و بازسازی تئاتر نصر ضمن خیرمقدم به هنرمندان گفت: محل خیابان لالهزار و تئاتر نصر دارای پیشینهای است که باید به آن توجه ویژهای صورت گیرد. خیابان لالهزار از میدان توپخانه تا انتهای خیابان لالهزار نو منطقهای است که شهرداری تهران نیز روی آن برنامهریزی کرده تا مکانهای هنری شناخته شوند و مورد بازسازی و نوسازی قرار گیرند. جای خوشحالی دارد که مرکز هنرهای نمایشی در این راه آستین را بالا زده و تئاتر نصر را به عنوان نخستین مکان هنری این منطقه انتخاب کرده و مرحله بازسازی و نوسازی آنرا نیز آغاز کرده است، که البته نیازمند همکاری ارگانها و اسپانسرهای مختلف نیز هست تا این مجموعه 2400 متری مورد بازسازی قرار گیرد و محل مناسبی برای حضور هنرمندان شود. وی در ادامه گفت: طی روزهای اخیر با سرعت زیادی بخشهای مختلف تئاتر نصر را مورد آسیبشناسی قرار دادیم و حتی تمام اسناد و مدارک گراندهتل که تئاتر نصر نیز بخشی از آن محسوب میشود را مورد پژوهش قرار دادیم و قرار است ضمن بازسازی تئاتر نصر سه دهنه از نمای کلی گراندهتل را نیز بازسازی کنیم. مهندس شافعی با اشاره به این که بخشهایی از راهروی ارتباطی تئاتر نصر و سقف سالن نمایش نیازمند بازسازی است گفت: این تماشاخانه مکانی تاریخی است که آغاز تئاتر علمی ایران از این محل رقم خورده بنابراین نیاز است که مکانهای مشابه این جا نیز حفظ شوند و زمینهای به وجود آید تا افراد جوانتر در آینده اسناد و مدارک آنرا مورد بررسی قرار دهند و بتوانند از آن استفاده کنند. وی خاطرنشان کرد: در هر یک از فازهای نوسازی و بازسازی تئاتر نصر تحقیق و پژوهش کامل صورت میگیرد و اکنون بازسازی بخشهای اداری این تالار نیز در طبقه فوقانی شروع شده است. در فاز دوم مرحله بازسازی و نوسازی نیز سالن نمایش بازسازی میشود و سن (صحنه نمایش) و پشت صحنه که از ارزش زیادی برخوردار است، مورد بازسازی قرار خواهد گرفت. در فاز نهایی این بازسازی نیز دو گالری و کتابخانه مناسب برای تئاتر نصر در نظر گرفته شده که ساخته خواهد شد. در ادامه تصاویری از تکیه دولت، تئاتر تهران، تئاتر مشهد، تئاتر تبریز، باغ لالهزار و نقشه قدیمی تئاتر نصر که از زیر شیروانی تئاتر نصر یافته شده با استفاده از ویدئو پروژکشن به نمایش گذاشته شد. پس از پخش این تصاویر، کیومرث مرادی گفت: امیدواریم فاز دوم مرحله بازسازی و نوسازی تئاتر نصر اردیبهشتماه سال 87 آغاز شود و پس از پایانی بازسازی و نوسازی تئاتر نصر، این تماشاخانه تبدیل به مرکز اسناد تئاتر کشور خواهد شد و با طراحی مهندس شایقی، غرفههایی به وجود خواهد آمد تا وسایل شخصی هنرمندان قدیمی در آنها قرار گرفته و مورد بازدید علاقهمندان و هنرمندان قرار بگیرد. در ادامه این مراسم، دکتر محمدحسین ایمانی خوشخو، معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: خوشحالم که در جمع پیشکسوتان و سرمایههای هنری کشورمان هستم. در اینجا لازم میدانم به این نکته اشاره کنم که در سال 1364 وقتی دکتر علی منتظری در سمت ریاست مرکز هنرهای نمایشی بودند، بحث راهاندازی مجدد تئاتر نصر به وجودآمد و مجید جعفری مأمور راهاندازی این تماشاخانه شد که چندین سال نیز چراغ آن روشن بود. اما برای حفظ اصل این مجموعه این نتیجه حاصل شد که موقتاً تعطیل شود و طی این سالها تلاشهایی نیز صورت گرفت تا اکنون که مرکز هنرهای نمایشی با همکاری جهاد دانشگاهی برای راهاندازی این تالار اقدام کرده است. وی افزود: تئاتر نصر میتواند شاهد اجراهای موزهای تئاتر باشد و علاوه بر این که بازدیدکنندگان اسناد و مدارک تاریخی این مکان را مشاهده میکنند، میتوانند نمونههایی از نمایشهای آیینی ما را نیز تماشا کنند. در اینجا از تمام هنرمندان و پیشکسوتان تئاتر درخواست میکنم چنانچه نمونههایی از اسناد تاریخی تئاتر در اختیار دارند با تئاتر نصر همکاری کنند تا در معرض دید نسلهای بعدی قرار گیرد و این محل تبدیل به موزه هنری خوبی برای کشور شود. در ادامه، داریوش اسدزاده هنرمند پیشکسوت تئاتر گفت: من 40 سال در تئاتر نصر به عنوان بازیگر، کارگردان و مدیر فعالیت کردهام. در سال 1321 وارد کار تئاتر شدم. وقتی در هنرستان هنرپیشهگی درس میخواندیم شبها به تئاتر نصر میآمدیم و در نقش سیاهی لشگر به همراه بهشتی، جعفری، قنبری و... بازی میکردیم. گراندهتل و تئاتر نصر توسط باقر اف ساخته شد. در سال 1917 وقتی در روسیه انقلاب شد بسیاری از افراد به شهرهای مختلف ایران فرار کردند و باقر اف به تهران آمد و با توجه به این که مهندس آرشیتکت بود، تئاتر نصر را ساخت. در آن زمان سالن نمایش تئاتر نصر به شکل کنونی نبود و از غرفههای چهار نفره تشکیل شده بود اما وقتی اینجا بازسازی شد برای بزرگتر شدن سالن نمایش غرفهها از بین رفت. تئاتر نصر با عنوان سینما خورشید معروف شد و بعداً در دی ماه 1318 توسط سیدعلی خان نصر به قیمت 300 تومان از باقر اف اجاره شد و سپس توسط مرحوم دهقان به قیمت 500 تومان اجاره شد. اما در سال 1336 دچار آتشسوزی شد که البته بیمه بود و مبلغ 300 هزار تومان حق بیمه به اینجا تعلق گرفت. در پایان و پس از صحبتهای اسدزاده یکی از هنرمندان قدیمی تئاتر از حاضران و معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خواست تا صالح پناهی به عنوان بزرگترین دکوراتور سینما و تئاتر ایران که از سن 12 سالگی در تئاتر نصر حضور داشته مورد حمایت قرار گیرد و در مراحل بازسازی و نوسازی این تماشاخانه قدیمی حضور داشته باشد. |
+ نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت 12:3  توسط پیمان شیخی
|
|
|
عاشق شدن را فراموش كردهايم گفتوگو با ايوب آقاخاني نويسنده نمايش"امپراطور و آنجلو"
سه شنبه 23 بهمن 1386 ساعت 10:58:00 AM تعداد بازدید: 51
|
|
پيمان شيخي: ایوب آقاخانی از جمله نویسندگان جوان تئاتر است که پیش از این شاهد نمایشهایی همچون "رؤیاهای رام نشده"، "زمین مقدس" و... از او بودهایم. او چندی قبل نمایش "امپراتور و آنجلو" را به نگارش درآورد که در بخش مسابقه بیست و ششمین جشنواره تئاتر فجر با کارگردانی امیر دژاکام اجرا شد و از 27 بهمن نیز در تالار چهارسو مجموعه تئاترشهر به مدت 30 شب اجرای عمومی خواهد داشت. با آقاخانی در خصوص متن نمایش "امپراتور و آنجلو" گپی کوتاه زدهایم که میخوانید.
مضمونی که شما برای نمایش "امپراتور و آنجلو" انتخاب کردید طی سالهای گذشته کمتر مورد توجه هنرمندان تئاتر قرار گرفته، چه عاملی باعث شد که چنین متنی را بنویسید؟ به نظر من حتی اگر نویسندگان درباره این موضوع چیزی ننویسند دغدغه مشترک همه ماست. الان نسلکشیهای عجیب و غریبی در تمام جهان اتفاق میافتد و به صورت پیدا و پنهان علنی میشود و قتل عام عدهای دیگر را پس از مدتی متوجه میشویم. ولی به هر رو فجایع بزرگی در سرتاسر جهان رخ میدهد. به نظرم بشر امروز تحت تأثیر معاذیر زندگی خود حقیقت وجودی و حیات خود را که صددرصد عشق ورزیدن است فراموش کرده است. به عبارت دیگر اکنون در تعریف زندگی ما عشق وجود ندارد بلکه گاهی برای برخی از ما پیش میآید. در حالی که اساساً به دنیا آمدهایم که عاشق شویم، اما این که این عشق چگونه تعریف و تعبیر میشود، داستانی جداگانه است. گاهی ممکن است این عشق بشری و انسانی باشد و گاهی این عشق معانی گستردهتری پیدا میکند. مسأله مهمی که باعث اهمیت "امپراتور و آنجلو" برای من میشود همان جوهر بشری است که ورای فرهنگها و زبانهای مشترک عمل میکند و در واقع در این نمایش دو قربانی دو نسلکشی در دوسوی جهان را زیر ذرهبین داریم که در به زنگاهی مشترکاً با یکدیگر برخورد میکنند و بدون این که زبان مشترکی داشته باشند از طریق زبان جهانی انسان که همان زبان عشق و عاطفه و همدردی با ذات بشر است با هم گفت و گو میکنند. یعنی درد یک سوئیسی برای من قابل لمس است، درد من برای او، درد هر دوی ما برای یک عراقی و درد هر سه ما برای یک افغانی. به گمان من همه اینها میتواند ذهن بسیاری از نویسندگان ما را به این سمت سوق دهد، منتها شاید طی این سالها کمتر دیده شده است. من نمایشی کوتاه که کمتر بر دیالوگ مانور میدهد را نوشتم که اگر دیالوگی هم هست، ثقل ماجرا روی آن نیست و بیشتر بر روی تصاویر و اکت استوار است. اگر کلامی هم به زبان میآید، کلام کاربردی نیست و فقط به خاطر حقیقت زندگی انسان و ما به ازای واقعی بر زبان شخصیتها جاری میشود. یعنی اگر من یا شما نیز در این موقعیت قرار میگرفتیم احتمالاً از این کلمات استفاده میکردیم بیآنکه اهمیتی پیدا کند که آیا طرف مقابل این واژهها را درک میکند یا خیر. من فکر میکنم در من این تجربه تمام نشده و شاید در کارهای دیگر نیز آنرا امتحان کنم. من این نمایش را اصلاً ملودرام نمیبینم بلکه سوژهای ویژه است که ناظر بر تمام بشر از دید من نویسنده است. حالا اگر این بشر این جا در قالب شخصیت "امپراتور یا آنجلو" یا به عبارت واقعیتر "هونسو" و "مریم" تصویر شده و انعکاس پیدا کرده باشد ما به نتیجه رسیدهایم وگرنه باید از مخاطب پرسید و آسیبشناسی کرد. شما اسامی خاصی را برای شخصیتهای نمایش "امپراتور و آنجلو" انتخاب کردهاید، همچنین جغرافیایی را انتخاب کردید که در نمایشهای ما کمتر به آنها پرداخته شده، علت چه بوده است؟ به این دلیل ساده که اشاره به این نکته داشته باشم که در همه جای جهان این اتفاق رخ میدهد و ما در جریان خیلی از این اتفاقات قرار نمیگیریم و خیلی از این اتفاقات نیز به مدد رسانهها بیشتر در بوق و کرنا هستند و ما از آنها اطلاع بیشتری پیدا میکنیم ولی درد آفریقاییهای هوواندا از درد افغانیها کمتر نیست، بلکه فقط ما از آن غافل هستیم. در واقع تخدیر رسانهای عملاً مانع شده که دقیقاً تمام آنچه که در سرتاسر جهان رخ میدهد را دریافت کنیم. مثلاً در هوواندا چرا باید آفریقاییها به جان یکدیگر بیفتند. این درد بزرگتری است نسبت به این که مثلاً در تاریخچه مظالمی که بر سیاهپوستان رفته عموماً سفیدپوستان را ظالم و سیاهان را مظلوم معرفی کردهاند. در حالی که این فاجعه در گوشهای از آفریقا بین خودشان رخ میدهد. یک نسلکشی قبیلهای مضحک که هیچ دلیلی ندارد و جالبتر این که سازمان ملل نیز در سال 1994 هیچ کاری برای این نسلکشی نکرد و اجازه میداد مردان قبیله توتسی به راحتی توسط هوتوها کشته شوند. این مسأله من نیست که در آفریقا چه چیزی اتفاق میافتد، بلکه مسأله من، غفلت بشر است، از تمام چیزهایی که میتواند به آنها توجه کند و نمیکند. غفلت ماست نسبت به تمام چیزهایی که میتوانیم بفهمیم ولی به دلایل مختلف نمیفهمیم. حتی این دهکده جهانی هنوز برای ما آن تعریف درست را پیدا نکرده و آگاهی کافی از وضعیت یکدیگر نداریم. از تمام اینها که بگذریم به نکتهای ساده میرسیم که تمام جوهر ماجرا میتواند در این نکته ساده به راحتی مستتر شود و به راحتی نیز میتوان به آن رسید. این که باید عریان و برهنه با درون یکدیگر مواجه شویم و اگر این اتفاق بیفتد در واقع همان اتفاقی رخ میدهد که در "امپراتور و آنجلو" شاهد آن هستیم و به عبارت دیگر عشق زبان مشترک همه انسانها میشود؛ هر چند که در این بستر تلخی که در این نمایش رخ میدهد، شما بشنوید در سرتاسر جهان این رویکرد یعنی این عریانی در برابر یکدیگر منتهی به فاجعه میشود و باز هم سرانجامش تنهایی است و کسی که "مریم" یا "آنجلو" را یا به اصطلاح شخصیت مقابل او این فرشته را محافظت کند در انتهای نمایش حضور ندارد و آنجلو چشم به راه اوست و احتمال قریب به یقین نیز هرگز نخواهد آمد. یعنی باز هم ختم به خیر نمیشود؛ چرا که بستری برای این عشقهای عریان فراهم نیست، ولی شاید لازم است که نمایش گاهی اوقات تلنگری به ما بزند و اگر بتواند چنگکهای تیز خود را در ذهن مخاطب فرو کند و این نیازمند اجرای سنجیدهای است. فرو رفتن این چنگکها در ذهن و روح و روان مخاطب احتیاج به اجرای منسجم، منضبط و به شدت حساب شدهای دارد. شما جغرافیای آمریکا را برای دو شخصیت نمایش انتخاب کردید. برداشت من این بود که باعث و بانی تمام اتفاقات و فجایعی که در آفریقا و یا عراق به وجود آمده این کشور است و حالا این دو قربانی به آمریکا پناه بردهاند. واقعاً چنین منظوری داشتید؟ کاملاً درست است، ولی من روی آن هیچ مانوری ندادم. همین اندازه که شما این حس را داشته باشید، کافی است. من اصولاً به آمریکا خیلی مشکوک هستم و هرگز هم ذهنم راجع به آن پاک نمیشود، هرچند که برای قدرت آن احترام قائلم ولی واقعیت این است که در هر نقطه از جهان که بلایی وجود دارد دست آمریکا پشت و پنهان آن دیده میشود. این دید بدی نیست که شما نسبت به آن پیدا کردهاید، بله واقعاً هم دوست داشتم که ای کاش مخاطب این حس را پیدا کند، ولی به هیچ وجه نمیخواستم روی آن سرمایهگذاری کنم چرا که در این صورت این اثر تبدیل به نمایش شعاری مضحکی میشد که همیشه در درامنویسی از آن پرهیز دارم و فرار میکنم. نمایش هر چه رو به پایان میرفت، تبدیل به اثری میشد که همه اقشار جامعه توانایی برقراری ارتباط با آن را ندارند چون بخش اعظم دیالوگها به زبان انگلیسی ادا میشد. با توجه به کم اطلاعی مردم نسبت به زبان انگلیسی، چرا این گونه عمل کردید؟ چاره دیگری نبود. من نمیتوانم واقعیت را دور بزنم. به هر حال موقعیتی که شخصیتهای نمایش در آن قرار گرفتهاند الزامش سببساز طراحی دیالوگهای انگلیسی است. ولی به قول هونسو، شخصیت مرد این نمایش در حد المنتری است و بسیار مقدماتی محسوب میشوند. بنابراین فکر میکنم اگر واقعاً ما مخاطبی داریم که این دیالوگها را متوجه نمیشود، بهتر است که به دیدن این نمایش نیاید، چرا که به شخصه معتقدم در این حد دانستن زبان مثل دانستن چگونگی استفاده از کامپیوتر است. در شرایط معاصر کسی که توانایی استفاده از کامپیوتر را نداشته باشد، بیسواد محسوب میشود. فکر میکنم مخاطبان این نمایش آن دسته از افراد نیستند که استفاده از کامپیوتر را ندانند. تصور کنید که دیالوگهایی که انگلیسی گفته میشود نشنوید و فقط اثر را تماشا کنید، فکر میکنید با این اثر نمیتوان ارتباط برقرار کرد؟ فکر میکنم این ارتباط برقرار شود، چرا که کار چندان به دیالوگ متکی نیست و بیشتر به اکتهای رفتاری بازیگران متکی است، مضاف بر این که به بهانههای دراماتیک این جملههای نمایشی عملاً روی صحنه ترجمه میشود. حداقل جملاتی که غامضتر به نظر میآیند به نفع مخاطب ترجمه میشوند. البته اگر به گونهای عمل شود که مخاطب حس نکند به نفع او و به خاطر او ترجمه میشود و ضرورت حس و حال موقعیت است که جملهها را ترجمه میکند، مطلوبتر خواهد بود. با تصاویر پایانی که در این نمایش با ویدئو پروژکشن پخش میشود، این احساس به مخاطب دست میدهد که قصد شما از پخش این تصاویر، نمایان کردن دغدغههای کاراکترهای نمایش است. آیا قصد دیگری نیز در بین بوده؟ خوشحالم که دریافت شده. از ابتدای این تصاویر فیلمهای محبوب این دو کاراکتر پخش میشود ولی نکتهای که وجود دارد این است که شخصیت مورد علاقه هانسو در تمام فیلمهای محبوبش شخصیتهای مهم سیاهپوست هستند و عموماً نیز سیاهپوستاناند که مظلوم واقع شدهاند. از سوی دیگر شخصیت مریم، فیلمهای عاشقانه را مرور میکند. اما در انتهای تصاویر، هر دو کاراکتر فیلمهایی را مرور میکنند که خواه ناخواه پیوندی درونی با مظالمی که برایشان وارد شده دارد. در پایان این تصاویر حس این دو کاراکتر با سینما یکی میشود. در واقع با این رسانه فرهنگی که میتواند زمینهساز ارتباطات گسترده باشد حرفشان یکی میشود، حرفهایی که این دو نمیتوانند با یکدیگر بازگو کنند سینما به آنها میگوید. و برای من که به شخصه از کودکی به سینما علاقهمندم، صحنه "روزی روزگاری سینما" در نمایش "امپراتور و آنجلو" فرصت خوبی بود تا علاوه بر تجربه کردن این علاقهمندی دوران کودکیام در تئاتر، تأثیر آن را نیز بیان کنم. در بخشی از این نمایش که مریم به هونسو میگوید که به سینما علاقهمند است، هونسو نیز نسبت به سینما ابراز علاقه میکند که با تعجب مریم مواجه میشود، در حالی که در دو سوی جهان مظلومترین اقشار با سینما ارتباط برقرار میکنند و سینما مثل تئاتر از جمله هنرهایی است که ورای مرزها میتواند عمل کند کما این که اگر دقت کنید، یک فیلم غربی را در شرق دور نیز میبینند، در افغانستان ظلم دیده و در عراقی که هنوز تکلیف مشخصی ندارد، و من و شما هم میبینیم. بنابراین سینما میتواند ارتباط سالم را گسترش دهد. در انتهای این تصاویر از موسیقی هارد راک استفاده کردید، کمی توضیح میدهید؟ دقیقاً زمانی که تصاویر خشنتر میشود و به روحیات زخمی این دو کاراکتر نزدیکتر میشود، موسیقی پخش میشود. استفاده از موسیقی هارد راک ایده شما بود؟ در متن فقط فیلمهایی که پخش شد انتخاب شد اما موسیقی به عهده کارگردان و آهنگساز نمایش بوده است. در انتهای نمایش جایی که مریم در مرحله انتظار قرار گرفته، روی نیمکت در کنار تاج پادشاهی خورشید نقاشی میشود و اسامی امپر و انجل نوشته میشود اما در زیر نام انجل عدد 19 نوشته میشود، معنی این عدد چیست؟ این متعلق به کارگردان است ولی فکر میکنم چون دیکته املایی انجل را اشتباه مینویسد به خودش نمره 19 میدهد. البته نام این صحنه "در انتظار امپراتور" است. |
+ نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت 12:2  توسط پیمان شیخی
|
|
در مراسم افتتاحیه بیست و ششمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر اتفاق افتاد: منشور تئاتر کشور قرائت شد
چهارشنبه 17 بهمن 1386 ساعت 12:41:00 PM تعداد بازدید: 129
|
|
پيمان شيخي: مراسم افتتاحیه بسیت و ششمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر با حضور مسئولان و هنرمندان تئاتر کشور در مرقد مطهر امام راحل برگزار شد. به گزارش سایت ایرانتئاتر، این مراسم صبح امروز در مرقد امام (ره) با حضور محمدحسین صفار هرندی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، دکتر محمدحسین ایمانی خوشخو معاون هنری وزارت ارشاد، حسین پارسایی رئیس مرکزهنرهای نمایشی، دکتر مجید سسنگی دبیر بیست و ششمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سعید کشنفلاح مدیر مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری و جمعی از مسئولان هنری و هنرمندان تئاتر کشور برگزار شد. این مراسم در حالی برگزار شد که گروه موسیقی ارتش، سرود جمهوری اسلامی اجرا کرد و ضمن حمل تاج گل، پوسترهای قاب شده دورههای پیشین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر توسط دانشآموزان دختر حمل شد. سپس قطعه موسیقی "الله اکبر" اجرا شد و با ادای احترام نظامی گروه موسیقی ارتش، آیاتی چند از کلامالله مجید تلاوت شد. در ادامه این مراسم دکتر مجید سرسنگی دبیر بیست و ششمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر گفت: امید آن که با استفاده از انفاس قدسی شهدای انقلاب، دفاع مقدس و روح ملکوتی امام راحل بتوانیم موفق باشیم و جشنواره تئاتر فجر بتواند در راستای اهداف انقلاب شکوهمند گام بردارد. امسال این جشنواره با همت جمع زیادی از مدیران و هنرمندان کشور در ابعاد گسترده و بر اساس تجارب یک ربع قرن برگزاری برپا خواهد شد. در ادامه این مراسم دکتر سعید کشنفلاح، مدیر مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری منشور تئاتر کشور را به شرح زیر قرائت کرد و گفت: به منظور ایجاد خط مشی هماهنگ و هدفدار توسعه تئاتر کشور و در راستای تأکید بیش از پیش بر وجوه اخلاقی تئاتر، منشور تئاتر کشور به پیشنهاد ستاد برگزاری بیست و ششمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر و تأیید امضاکنندگان آماده شده است. تئاتر از زمان پیدایش انسان همواره همراه او بوده و پیوند عمیقی بازندگی و اعتقاد دینی بشر در اشکال آیینی داشته است. 1- تئاتر تمرین اندیشیدن به منشأ حیات، توجه به کرامت خالق و تدبیر در چگونگی زیستن و مرگ است. 2- تئاتر منشأ پرسشهای بنیادین انسان برای رسیدن به عدالت، اخلاق، برادری و خیراندیشی است. 3- تئاتر به شیوهای هنرمندانه روح انسانها را رو به کمال رهنمون کرده و امید، آرمانخواهی و حس زیباییشناسی میبخشد. 4- داشتن تئاتر و لذت برخورداری از آن جزو حقوق انسانها به شمار میرود. اصول عملی: 1- هنرمندان تئاتر با پیروی از اصول خلاقیت انسانی که با فکر و ذکر کار، انتظار و امید همراه است آثار خود را خلق میکنند. 2- هنرمندان تئاتر با اندیشه بالا برای سعادت انسانها کوشیده از این جهت به واسطه منش آنها، تئاتر هنری مقدس است. ایجاد و اشاعه غرور ملی و ایستادگی در برابر تهاجم فرهنگی جزو معیارهای اساسی تئاتر کشور است. هنرمندان تئاتر همچون سایر مردم ارزشهای دینی را پاس داشته و در چارچوب سیاستهای فرهنگی تئاتر کشور گام برمیدارند. تئاتر، هنری اخلاقگراست و هنرمندان سعی در نمود آن در هنرشان دارند، تئاتری اصیل کسی است که منافع اعضاء تئاتر را به منافع خود ترجیح دهد. میراث تئاتر کشور ارجمند است و باید در جهت اعتلای تئاتر ملی مورد توجه قرار گیرد. آموختن و آموزش دادن جزو لاینفک زندگی هنرمندان است. پیشکسوتان تئاتر از نشان حیات این هنر و ارتقاء معنوی برخوردارند، جامعه تئاتری ایران میکوشد تا فضای باز کار و تلاش را برای همه اعضاء خصوصاً جوانان فراهم کند. خانواده تئاتر در جهت رفع مشکلات معنوی و مادی اهتمام میورزد. یکی از راههای ماندگاری تئاتر گسترش آن در سطح کشور است. ارتباط با ارگانها و جریانهای تئاتری در سراسر جهان جزو اهداف تئاتری ایران است. پس از قرائت منشور تئاتر کشور توسط سعید کشنفلاح، محمدحسین صفار هرندی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ضمن ابراز خرسندی از برگزاری این مراسم گفت: روی سخن من با جوانان و امیدهای آینده کشورمان است. 30 سال قبل زمانی که ستاره سرنوشت ملت ما از فروغ افتاده بود و در شرایطی که ما در منظومه هستی در حال گم شدن بودیم، به گونهای که با قویترین تلسکوپها نمیتوانستیم آنرا رصد کنیم، و در روزگاری که معدود کسانی که ما را تعقیب و بررسی میکردند فقط از روی نقشه گربهنشان و شیرنشانی بود که ما را میشناختند که البته یالی و اشکمی از آن باقی نمانده بود. میهن ما فقط به مانند ماده گاوی بود که از سینههای آن نفت بدوشند، مردی از سلسله وارثان انبیاء و اولیاء خدا در آسمان بخت ما ظاهر شد، او به ما راه نشان داد و آموخت که چگونه میتوانیم ستاره خود را به فروغ درآوریم. او گفت دلیل دیده نشدن ما این است که بر آن ستاره پرفروغ پیشین زنگارهای جهل و غفلت و بیخبری نشسته است و ما خود را گم کردهایم و باید خودمان را کشف کنیم. وی در ادامه افزود: وقتی خود را یافتیم دست به کار بزرگی زدیم که بهمن 57 نشانگاه آن است. چشمهای جهانیان معطوف به ما شد و دیگر ستارهای نبودیم که آنرا نشود رصد کرد. ستاره اقبال ما پس از بهمن 57 هر روز پرفروغتر شد و ملت ما هر روز در کار بزرگی وارد شد و برای اعتلای خود ابتکاری بزرگ و جوشش را به نمایش گذاشت. امروز وقتی از نزدیک به 30 سال گذشته نگاه میکنیم، میبینیم که دیگر برای دیده شدن نیاز به چشمان مسلح شده به تلسکوپها نیست. ستاره درخشان فضیلتهای ایرانیان تبدیل به ستاره راهنمای کاروانیان شده که برای به دست آوردن استقلال و حشمت آن را جستجو میکنند. ما تبدیل به نمونه و اسطوره شدهایم. وی خاطرنشان کرد: هنرمندان و خدمتگزاران لباس خدمت پوشیده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی این روز را انتخاب کردند برای خالصانهترین ارادت به پیشگاه امام راحل که در زمان حیات خود چونان انبیاء جلوه کرد و آنگاه که به جوار قرب حق پر کشید، مزار او میعادگاه عشاق، هنرمندان و همه سینهسوختگان عدالت و حقیقت شد. امروز گرد هم آمدهایم تا عرض ادب کنیم و آموزههای امام راحل را در ذهن خود مرور کنیم و درسهایی که از او آموختیم مرور کنیم و بین همه باورهایمان پیوند بزنیم. پیمان ببندیم و تجدید عهد کنیم با او برای استمرار راه خجستهاش و به او قول دهیم آموختههایمان را بیدریغ به کار بندیم و در هیچ مرحله ای از موضع حق عقبنشینی نکنیم. صفار هرندی تصریح کرد: عجیب نیست اگر آیین گشایش جشنواره تئاتر فجر را در این مکان و موقعیت مبارک انتخاب کردند و منشور تئاتر کشور ایران عزیز و بزرگ را برای نخستین بار در این جا قرائت کردند تا میعادگاهی برای سلوک صالحانه و عارفانه برای هنر متعهد باشد. که البته اختصاص به هنر تئاتر ندارد و سایر شاخصههای هنر کشور متأثر از این منشور اقدام کرده و خواهند کرد. راه اهالی رسانه، سینماگران و یاران فرهنگی ما همین راه است، انشاءا... سال آینده سال چیدن میوههای شیرینتر در حوزه فرهنگ و هنر کشورمان باشد. از حضور همکارانم در وزارت ارشاد اسلامی، هنرمندان بزرگوار، مدیران محترم مسئول در خبرگزاری و فعالان عرصه هنر و عزیزان در سرویس عکس تشکر میکنم. در پایان این مراسم محسن میرزاعلی برنامه پردهخوانی اجرا کرد. |
+ نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت 11:57  توسط پیمان شیخی
|
|
|
با بازگشايي تماشاخانه سنگلج تهران يک پلاتوی تمرین به نام "عباس جوانمرد" نامگذاري شد
سه شنبه 16 بهمن 1386 ساعت 10:20:00 AM تعداد بازدید: 65
|
|
پیمان شیخی تماشاخانه سنگلج تهران با حضور دکتر محمدحسین ایمانی خوشخو معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، حسین پارسایی رئیس مرکز هنرهای نمایشی، مهندس هومن اخلاقی سرپرست دفتر طرحهای عمرانی وزارت ارشاد و دیگر مسئولان، هنرمندان و جمعی از خبرنگاران صبح امروز افتتاح شد. به گزارش سایت ایران تئاتر، این مراسم با حضور اتابک نادری رئیس تماشاخانه سنگلج، محمود فرهنگ رئیس اسبق تماشاخانه سنگلج تهران و رئیس فعلی اداره برنامههای تئاتر، مریم معترف مدیر خانه نمایش، صادق موسوی مدیر تالار هنر و تنی چند از هنرمندان تئاتر همزمان با ورود مسئولان نامبرده با اجرای چاووشخوانی و بازدید از بخشهای مختلف تماشاخانه سنگلج آغاز شد. پس از بازدید از بخشهای بازسازی و نوسازی شده با بریده شدن روبان افتتاح سالن نمایش توسط دکتر محمدحسین ایمانی خوشخو معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مراسم به صورت رسمی با سخنرانی اتابک نادری رئیس تماشاخانه سنگلج آغاز شد. نادری ضمن ابراز خیرمقدم به مسئولان و هنرمندان و اصحاب رسانه حاضر در سالن گفت: بازسازی مجموعه تماشاخانه سنگلج را از 28 شهریور در سه فاز عمران و مرمت آغاز کردیم که فاز نخست مربوط به بخش اداری در طبقه فوقانی تماشاخانه و سقف، دیوارکشی، پارکت و مبلمان اداری است و فاز دوم مربوط به سقف سالن، سالن انتظار تماشاخانه، و سردر ورودی مجموعه است که با لوگوی جدید و برگرفته از طرحهای ایرانی با استفاده از واژه تماشاخانه پایان یافت. همچنین در سالن انتظار یک غرفه محصولات فرهنگی و اتاقی برای همکاران فنی و حراست در نظر گرفته شده و کافه تریای تماشاخانه سنگلج را نیز به گونهای طراحی کردهایم که فضای راحتی برای مراجعهکنندگان فراهم شود. وی در ادامه با اشاره به نوسازی ورودی سالن نمایش و تعویض صندلیهای سالن افزود: به دلیل فرسودگی بالکن تماشاخانه، به طور کلی آن را تخریب کردیم و پس از مقاومسازی سازهها برای مقاومت بیشتر یک ردیف صندلی از بالکن حذف شد. در فاز سوم عملیات نوسازی و بازسازی تماشاخانه سنگلج تهران، تخریب صحنه نمایش و زیرسازی آن را صورت دادیم که برای آن بهترین چوب استفاده شد و پرده صحنه نمایش نیز تعویض شد. پیش از این راهروی مناسبی در طبقه فوقانی وجود نداشت که آن نیز تعریض شد و با در نظر گرفتن یک پلاتوی کوچک تمرین نمایش، اتاق متصدیان صحنه و فنی و با ایجاد یک آبدارخانه، امکانات آن افزایش پیدا کرد. وی گفت: قبل از آغاز عملیات نوسازی و بازسازی امکان دسترسی پشت صحنه به سالن نمایش وجود نداشت و باید از مجموعه خارج میشدیم و از ورودی کوچه پشتی وارد سالن میشدیم که با ایجاد یک ورودی در داخل سالن این مشکل برطرف شد. نادری با اشاره به تعویض کامل کابلها و سیمکشی مجدد تماشاخانه سنگلج تهران گفت: نبود سیستم اعلام و اطفای حریق همواره از دغدغههای ما بود که خوشبختانه این مشکل نیز برطرف شد. در اینجا جا دارد از تمام زحمات مهندس اخلاقی، مهندس توانا، مهندس صالحی و دفتر طرح و عمران تشکر کنم که هیچ گاه پاسخ منفی به من ندادند. همچنین از دو پیمانکار اصلی شرکت مهندسی عمرانی بیژار ، مهندس شیریان، مهندس امیدوار، مهندس آشوری و شرکت "رزکو" و مهندس رضایی، مهندس سلیمانی و مهندس اخوان تشکر میکنم. همچنین از بهرام بیضایی، امیر دژاکام، عظیم موسوی و سهراب سلیمی که برای تهیه تاریخچه و عکسهای مجموعه ما را یاری کردند قدردانی میکنم. رئیس تالار سنگلج در ادامه گفت: پیشنهاد میکنم به خاطر پاسداشت شخصیت هنری عباس جوانمرد که نخستین کارگردان تئاتر سنگلج و پرسابقهترین کارگردان گروه تئاتر ملی است، پلاتوی تمرینی که احداث کردهایم را به نام این هنرمند نامگذاری کنیم. در ادامه حسین پارسایی، رئیس مرکز هنرهای نمایشی گفت: با راهاندازی و بازگشایی تالار سنگلج قدری از فشارهای روانی و خستگی مضاعفی که همواره با صبوری اهالی تئاتر مرتفع شد از دوش اهالی تئاتر برداشته میشود. همچنین تالار محراب، تماشاخانه سنگلج، تالارهای مجموعه تئاتر شهر و فاز یک تئاتر نصر که در روزهای جشنواره تئاتر فجر نیز شاهد اتفاقات بزرگی در تئاتر نصر خواهیم بود و تالارهای نمایش که در شهرستانها در نظر گرفته شدهاند، اتفاقات ارزشمندی هستند. همچنین تلاشهایی که برای سال 87 در تئاتر کشور صورت خواهد گرفت مثل برنامه چهار فصل تئاتر ایران، رویکردهای بینالمللی، تئاتر شهرستانها و... همگی نشان از تحرک جدی در خانواده تئاتر کشور دارد که مصادف با برگزاری بیست و ششمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر شده و به یادگار خواهد ماند. ما علاوه بر وظایف اداری در ارتباط با دفتر طرحهای عمرانی شاهد یک مشارکت جدی بودیم. خصوصاً طی دو سال گذشته که مهندس اخلاقی و همکارانشان اقدامات ارزشمندی را ارائه دادند. وی با اشاره به بازسازی تالار هنر گفت: تراکم کاری اجازه نداد که چنین مراسمی را در تالار هنر برگزار کنیم. در تالار محراب نیز چنین اتفاقی رخ داده و فردا نیز در مجموعه تئاتر شهر شاهد اتفاقات بنیادی خواهیم بود. طی سه سال گذشته یک مشارکت جمعی در اداره تئاتر کشور به وجود آمده که امروز به بار نشسته و در همه اصناف نمایشی دیده میشود. سپس دکتر محمدحسین ایمانی خوشخو معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: دفتر طرحهای عمرانی بیش از گذشته همکاری لازم را انجام داده و من شاهد هستم که فراتر از ساعت و امکانات کمک میکنند و همین تقسیم وظیفهشان ناشی از همدلی در مجموعه است. وی افزود: چنین سالنهایی جزو میراث فرهنگی کشورمان است و این سالن که از سال 1344 آغاز به کار کرده تاریخ تئاتر کشور محسوب میشود. من دورنمایی را میبینم که فرهنگ از مظلومیت خارج میشود و عامل اصلی این اتفاق، جامعه هنری ماست که با درک صحیح واقعیت و خواستههای جامعه این شرایط را به وجود میآورد. وی افزود: یاد تمام هنرمندانی که در این سالن ایفای نقش داشتهاند را گرامی میدایم و علو درجات را از خداوند برای آنان خواستاریم. امیدوارم کسانی که در این سالن کار میکنند، ادامهدهنده راه کسانی باشند که ملیت، هویت ملی و مذهبی ما را در نظر داشتند. همچنین امیدوارم حسین پارسایی برای سال جاری تور ایرانگردی از اماکن هنری کشور را تدارک ببیند و با گشت و گذار در ایران شاهد باشیم که خارج از تهران نیز مشکل سالن و امکانات نمایش حل شده است. |
+ نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت 11:56  توسط پیمان شیخی
|
|
|
در نشست شوراي راهبردي تئاتر عنوان شد: متولی تئاتر عروسکی چه كسي است؟
یکشنبه 7 بهمن 1386 ساعت 12:06:00 PM تعداد بازدید: 8
|
|
پيمان شيخي: بیست و سومین نشست شورای راهبردی تئاتر با موضوع تئاتر عروسکی روز گذشته در سالن اجلاس خانه هنرمندان ایران برگزار شد. به گزارش سایت ایران تئاتر، این نشست با حضور عباس جهانگیریان دبیر شورای راهبردی، دکتر محمدعلی خبری مسئول شورای نظارت و ارزشیابی مرکز هنرهای نمایشی، علی پاکدست مسئول دفتر نمایشگران عروسکی مرکز هنرهای نمایشی، بنفشه بدیعی مسئول انجمن نمایشگران عروسکی خانه تئاتر ایران، رحمت الله محرابی دبیر جشنواره بینالمللی تئاتر عروسکی و علی اکبر قاضی نظام مسئول هنری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران برگزار شد. همچنین در این نشست، عادل بزدوده، آزاده پورمختار، جوادذوالفقاری، محسن ایمانخانی، یوسف صدیق و مرتضی حیدری حضور داشتند. در ابتدای این نشست جواد ذوالفقاری گفت: اگر ما نمایش عروسکی را دقیقتر بشناسیم راه حل برای آینده سادهتر میشود. این رشته که به صورت مدرن در ایران به وجودآمده شامل مجموعهای از فعالیتهای عروسکی است که شامل صحنه، بازیگری، ساخت عروسک و کارگردانی میشود و به جرأت میتوان گفت که مجموعهای از هنرهای نمایشی و کاملترین رشته تئاتر را تشکیل میدهد. بنابراین اگر بخواهیم هنر تئاتر عروسکیمان رشد پیدا کند به اعتقاد من باید برای آن یک مرکز تشکیل شود که به طور همزمان تمام این موارد را تغذیه کند. وی افزود: زمانی که کانون پرورش فکری کودک و نوجوان کار خود را در مرکز پارک لاله آغاز کرد زمینه تمام این هنرها را فراهم کرده بود که نتیجه بسیار مثبت و سازنده و ماندگاری نیز به همراه داشت. در حال حاضر مهمترین مشکلی که من شاهد آن هستم مسئله ایجاد یک مرکز برای تئاتر عروسکی در وزارت ارشاد و داشتن امکانات مختلف است. نداشتن کارگاه نیز یکی از مشکلات عمده ماست که اگر مرکزی برای تئاتر عروسکی فراهم شود بیشک محیط مناسبی برای تولید آثار شایسته تئاتر عروسکی به وجود میآید. در ادامه این نشست آزاده پورمختار کارگردان تئاتر عروسکی گفت: به وجود آمدن مرکز تئاتر عروسکی بسیار مفید است اما پرسش من این است که آیا شورای سیاستگذاری چنین امکانی را دارد یا خیر؟ محرابی دبیر دوازدهمین جشنواره بینالمللی تئاتر عروسکی نیز در ادامه با اشاره به این که از برگزاری جشنواره تئاتر عروسکی نمیتوان انتظار حل تمام معضلات را داشت گفت: آنچه مسلم است این که اساساً جشنواره تئاتر عروسکی به عنوان یک رویداد فرهنگی باید با حرکتهای تئاتر عروسکی پیوند بخورد و صرفاً معطوف به برگزاری یک جشنواره نشود. خواست من این است که جشنواره دوازدهم را با نگاه ویژهای برگزار کنیم. جشنواره تجمیعی از شناسایی مشکلها، معایب، محاسن و توانمندیها تلقی میشود و باید موجب برنامهریزی مدون برای تحول تئاتر عروسکی در کشور شود. ما نباید جشنواره را به عنوان پدیدهای مستقل در کشور بنگریم، من نیز به این نتیجه رسیدهام که گروههای تئاتر عروسکی برخلاف سایر گروهها از نوعی انسجام برخوردارند که باید آن را به فال نیک گرفت. سپس علی پاکدست مسئول دفتر نمایشگران عروسکی مرکز هنرهای نمایشی گفت: ما یک واحد تئاتر عروسکی در مرکز هنرهای نمایشی داریم و بارها نیز اعلام کردهایم که بهتر است به آن بهای بیشتری داده شود چرا که در این صورت میتواند کار مرکز تئاتر عروسکی که در این نشست پیشنهاد شد را انجام دهد. به نظر من باید بخش تولید در تئاتر عروسکی تقویت شود چرا که در این صورت تخصص رشد کرده و تماشاگر تئاتر عروسکی به وجود میآید که هزاران اتفاق مثبت دیگر نیز به همراه دارد. در سال جاری دفتر نمایشگران تئاتر عروسکی مرکز هنرهای نمایشی هشت نمایش را برای تولید انتخاب و معرفی کرد که زمان اجرای نخستین نمایش از سال جاری به ابتدای سال 87 موکول شد که با یاری خدا اتفاق خواهد افتاد. پاکدست افزود: ما به عنوان دفتر تئاتر عروسکی کارمان را انجام دادهایم و باید در این ماجرا سایر مسئولان قدری جدیتر فعالیت کنند. اکنون ما برای تولید تئاتر عروسکی بودجه تعریف شده شفاهی داریم و بر اساس اعتماد، امورات را انجام میدهیم. محسن ایمانخانی کارگردان تئاتر عروسکی نیز در ادامه نشست گفت: سالهای سال تئاتر عروسکی در رتبه چندم قرار داشته در حالی که دارای پتانسیل بالایی است که میتواند حرف اول را بزند، بسا که در جهان به عنوان پدیدهای فرهنگساز هم محسوب میشود. مسئله دیگر نبود سالن مشخص برای تئاتر عروسکی است که البته از بدیهیات است که تئاتر عروسکی باید از آن برخوردار باشد. عادل بزدوده نویسنده و کارگردان فعال تئاتر عروسکی نیز با اشاره به کم توجهی نسبت به بخش پژوهش و آموزش در تئاتر عروسکی گفت: در اینجا میخواهم به تئاتر عروسکی کودک اشاره کنم که از بخش پژوهش و آموزش برخوردار نیست. بنابراین نخستین دغدغه من ایجاد گروه یا کمیته تحقیق، پژوهش و آموزش است که فکر میکنم بخش کوچکی از آن به عهده مرکز تولید تئاتر عروسکی است و بخش دیگر به دانشگاه تعلق پیدا میکند. در دانشگاهها، هنرمندانی که فارغالتحصیل میشوند صرفاً چند واحد تئاتر عروسکی میگذرانند، بنابراین به اعتقاد من باید برای تئاتر عروسکی کودک یک رشته تحصیلی چهارساله طراحی شود که البته تاکنون رخ نداده است. به نظر من وقتی از یک فضای آموزشی و پژوهشی دور شویم گروههای جوانی ظهور پیدا میکنند که فوق العاده پرانرژیاند. وی افزود: ما نسبت به دعوت از گروههای شهرستانی اقدام کردیم. گروهی از اصفهان با نمایش "نارنج و ترنج" که در جشنواره تئاتر کودک و نوجوان برگزیده شده بود در تهران اجرا داشتند. اکنون نیز گروههای زیادی در حال تمرین هستند و در مکانهای مختلفی اجرا داشتهاند که البته برخی مواقع نام کانون را ذکر کردند و در برخی مواقع نیز نامی از کانون برده نشده است. در حالی که خوشآیند نیست که گروهی در محلی تمرینات خود را پشت سر بگذارد و زمانی که اجرایشان تمام شد، نامی از محل تمرین برده نشود. یوسف صدیق استاد دانشگاه نیز در ادامه افزود: مشکل اساسی در مدیریت این مجموعه تئاتری و به تبع آن تئاتر عروسکی است. پیشنهاد وجود یک مرکز در وزارت ارشاد داریم که اگر شکل گیرد مشکلات حل میشود، در حالی که به نظر من برعکس است و ما زیاده از حد مرکز برپا کردهایم. ما شاهد برپایی کانون نمایشگران عروسکی بودیم که بعداً به دفتر نمایشگران عروسکی تغییرنام داد که این دفتر نیز به لحاظ مالی و فرهنگی توجهی نشده است. این کانون بود که در جهت رفع مشکلات تئاتر عروسکی به وجود آمد. نتیجه این است که هم چنان این پرسش باقی میماند که متولی تئاتر عروسکی کیست؟ وی افزود: بحث سالن نمایش را سالهاست مطرح میکنیم. سالهاست مدیریت مرکز نسبت به برخورداری تئاتر عروسکی از یک سالن اجرای مشخص بیتفاوت است. در حال حاضر نیز تالار هنر که به این کار اختصاص داده شده بود نوبتبندی شده و امکان اجرا در آن نیست. بنفشه بدیعی نیز که در این جلسه حضور داشت گفت: ما به برنامهریزی طولانی مدت و هدفمند نیاز داریم. طبق صحبتی که با علی پاکدست مسئول دفتر نمایشگران عروسکی مرکز هنرهای نمایشی داشتیم دفتر قدم نخست در این راه محسوب میشود که اگر 8 کار برای امسال معرفی میشود باید بودجه مناسبی برای آن در نظر بگیرد. اگر متولی تئاتر عروسکی قدرتمندتر عمل کند و اختیارات بیشتری داشته باشد میتواند به تولید و قوت هنر تئاتر عروسکیمان کمک کند. محمدعلی خبری نیز در ادامه گفت: تئاتر عروسکی را جدا از گونههای دیگر تئاتر کشور نمیبینم. من تمام فرمایشات دوستان را میپذیرم چرا که در تئاتر ایران یک مهندس و معمار وجود ندارد. طبق تحقیقات و بررسی من متولیانی وجود دارند که جزایر جدا از هم هستند. آموزش و پرورش، صدا و سیما، آموزش عالی، حوزه هنری و خیلی از نهادها وجود دارند که با بودجههای مشخصی فعالیت دارند ولی هیچ ارتباط معناداری با یکدیگر ندارند. ما باید نشستهای بیشتری داشته باشیم چرا که ما از امکانات موجود در صدا و سیما، آموزش و پرورش، فرهنگسراها، شهرداری، حوزه هنری و... خبر نداریم. آنچه در تئاتر عروسکی میگذرد در سایر ژانرهای تئاتری نیز در حال بررسی است. علی اکبر قاضی نظام در پایان این نشست گفت: ما با بچههای تئاتر عروسکی جلسهای داشتیم که قرار شد کارهایی را با آنها مشارکت کنیم. فرهنگسرای دانشجو و یا خانه فرهنگ و تالار مبارک فرهنگسرای بهمن و پارک سئول نیز با 3 سالن و فرهنگسرای خاوران تجهیز شده و آقایان پارسایی، حیدری و کشن فلاح نیز اظهار تمایل کردند تا برای اجرای تئاتر عروسکی از آن استفاده کنند. ما انتظار داریم با بخش عروسکی کودک و نوجوان جلسهای داشته باشیم تا با همکاری مرکز هنرهای نمایشی این همکاری صورت گیرد. |
+ نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت 11:49  توسط پیمان شیخی
|
پردهخواني مرشد ميرزاعلي در اختتاميه چهارمين همايش آئينهاي عاشورايي
تعداد تصاوير: 3 < صفحهی قبل نمايش تصاوير 1 تا 3 صفحهی بعد >
تعداد تصاوير: 3 < صفحهی قبل نمايش تصاوير 1 تا 3 صفحهی بعد >
+ نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت 11:46  توسط پیمان شیخی
|
افتتاحيه چهارمين همايش آئينهاي عاشورايي،تبريز؛ عكس: پيمان شيخي
تعداد تصاوير: 4 < صفحهی قبل نمايش تصاوير 1 تا 4 صفحهی بعد >
+ نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت 11:45  توسط پیمان شیخی
|
|
برگزيدگان چهارمين همايش سراسري آئينهاي عاشورايي معرفي شدند علي نصيريان: روي تئاتر ايراني كم كار كردهايم
شنبه 6 بهمن 1386 ساعت 11:09:00 AM تعداد بازدید: 30
|
|
پيمان شيخي آیین اختتامیه چهارمین همایش آیینهای عاشورایی با حضور دکتر محمدحسین ایمانی خوشخو معاون هنری وزارت ارشاد اسلامی، حسین پارسایی رئیس مرکز هنرهای نمایشی، احمد احمدیمنش مدیر کل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی تبریز، علی نصیریان، دکتر محمود عزیزی، امیر دژاکام و هنرمندان تئاتر در مرکز فرهنگی هنری تبریز تالار استاد اقبال آذر برگزار شد. به گزارش خبرنگار اعزامی سایت ایران تئاتر به تبریز، در ابتدای این مراسم پس از اجرای سرود جمهوری اسلامی و قرائت آیاتی چند از کلامالله مجید، گروه کُر "بارش" به سرپرستی مسعود میرسپهر یکی از اشعار استاد شهریار که در مدح امام حسین (ع) سروده شده را اجرا کرد. در ادامه این مراسم مدیر کل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی تبریز ضمن خیرمقدم و خوشآمدگویی به حضار در سالن، گفت: در شرایطی آیینهای عاشورایی را برگزار میکنیم که جهان اسلام در تب و تاب است و دشمنان به عظمت انقلاب اسلامی پی بردهاند و سعی کردهاند شعلههای انقلاب اسلامی را که در ایران نتوانستند خاموش کنند در کشورهایی که صدای این انقلاب را شنیدهاند با آن مبارزه کنند. در اینجا آیینهای عاشورایی را برای چهارمین دوره برگزار میکنیم و خدا را شاکریم که این همایش در خطهای برگزار میشود که مرکز تشیع است. ای کاش از اولین دوره، این همایش در تبریز برگزار میشد، چرا که اینجا مرکز تشیع است و هنرمندان با خلاقیت خود هنرشان را به مردم هدیه میدهند و من از آنان سپاسگذارم. وی در ادامه افزود: بنا به گفته امام خمینی (ره) ما میتوانیم فرهنگ و سنت خودمان را با زبان هنر برای نسل جدید بیان کنیم. امسال نیز شاهد تلاش و پویایی هنر نمایش در استانمان بودیم که اوج هنر نمایش در این استان محسوب میشد. ما امسال برای نخستین بار جشنواره تئاتر تبریز را برگزار کردیم و همچنین اقدام به برگزاری جشنواره تئاتر استانی کردیم و امروز نیز شاهد برگزاری همایش آیینهای عاشورایی هستیم. اکنون نیز در حال مرمت و آمادهسازی یک سالن خوب برای اجرای تئاتر هستیم تا به یاری خدا سال آینده آیینهای عاشورایی را در آن سالن برگزار کنیم. گو اینکه در برگزاری چهارمین همایش آیینهای عاشورایی کمی و کاستیهایی نیز وجود داشت که امیدواریم در سال آتی این کاستیها برطرف شود. پس از صحبتهای مدیرکل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان شرقی، مرشد حسن میرزاعلی و مرشد محمد احدی به اجرای پردهخوانی پرداختند که مورد توجه حاضران نیز قرار گرفت. پس از اجرای پردهخوانی، دکتر محمد حسین ایمانی خوشخو معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی روی صحنه حاضر شد و با اهداء لوح تقدیر و مبلغ چهار میلیون ریال وجه نقد از تمام اعضای گروه نمایش "شال قرمز" از شهر نقده، به پاس حضور و ارائه رفتار حرفهای تقدیر کرد. وی سپس گفت: خدا را شاکریم که توفیق داد در این عرصه شور و عشق در کنار شما هنرمندان عزیز بتوانیم جایی را به خود اختصاص دهیم و بپیوندیم به خیل عظیم کسانی که در ایام سوگواری، راه و هدف شهیدان کربلا را ادامه دهند. وی گفت: کار در این عرصه سهل و ممتنع است، سهل است از این منظر که از روزهای کودکیمان سلولهای بدنمان با عاشورا آشنا است و ممتنع است چرا که در عرصهای قدم مینهیم که مردم جامعه ما بیش و پیش از ما در این عرصهاند. اکنون همه شرایط مهیا است که بتوانیم در این عرصه که جزو فرهنگ ملیمان نیز هست کار کنیم. میراث فرهنگی صرفاً بناهای تاریخی تلقی نمیشوند بلکه آیینهای سنتی ما نیز جزو میراث فرهنگی ما محسوب میشود و ما درصدد ثبت و ضبط این آیینها هستیم. در ادامه علی نصیریان برای قرائت بیانیه هیأت داوران روی صحنه حاضر شد و گفت: قبل از قرائت بیانیه هیأت داوران چهارمین همایش آیینهای عاشورایی علاقهمندم راجع به مفهوم جشنواره صحبت کنم. باید در نظر داشته باشیم که پذیرفته شدن و شرکت در یک جشنواره و یا یک همایش فینفسه یک شانس و اهمیت محسوب میشود. مسأله جوایز و رتبه و دیپلم افتخار نیز یک سنت و رسم است. میخواهم به فرزندان خوبم عرض کنم به هیچ وجه نگران و ناراحت مسأله جایزه نباشند بلکه به این فکر کنند که 14 اثر نمایشی ارزشمند وارد این همایش شده و این امکان فراهم شده که کارهای یکدیگر را ببینید و دور هم جمع شوید. ارزش جشنواره برخورد، گفتگو و ارزشهای انسانی یک جشنواره است. بنابراین حتی کارهایی که جایزهای دریافت نکردهاند نیز دیده شده و نکتههای آنها مورد بررسی قرار گرفته است. نصیریان افزود: هنر مرز ندارد ولی ما روی تئاتر ایرانی کم کار کردهایم و باید تلاش بیشتری در این زمینه صورت گیرد که بخشی از آن سنتهای نمایشی هستند. نمایش ایرانی ما ریشه دارد و بر اساس روایت است به همین دلیل توجه به ریشهها و هویت مهم است. با کمال تأسف ریتم زندگی امروز و زمانه در حال گرفتن این چیزها از ما است. بنابراین باید ورک شاپ تشکیل شود تا زمینه انتقال این دانستهها فراهم آید. پس از صحبتهای علی نصیریان و قرائت بیانیه هیأت داوران چهارمین همایش آیینهای عاشورایی، حجت علیخانی از دکتر محمدحسین ایمانی خوشخو، معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، احمد احمدیمنش مدیر کل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان شرقی، دکتر شعردوست و نوتاش مدیر کل اجتماعی استانداری تبریز برای اهداء هدایا به روی صحنه دعوت کرد و جوایز به شرح زیر اعلام شد. در ابتدای مراسم تقدیر، سالار نجفیان بازیگر خردسال نمایش "قربانی" به کارگردانی سیروس همتی با اهداء لوح تقدیر و جایزه نقدی مورد تقدیر قرار گرفت. در ادامه در بخش موسیقی این همایش هدی حسنی آهنگساز نمایش "زنده جاری" از مشهد لوح تقدیر و جایزه نقدی دریافت کرد. همچنین غلامرضا میرزازاده آهنگساز نمایش "شبیه پدر" از تبریز با دریافت دیپلم افتخار، تندیس همایش و کمک هزینه سفر به سوریه به عنوان برگزیده بخش موسیقی معرفی شد. در بخش طراحی صحنه، وحید لاری به عنوان طراح صحنه نمایش "آبرقصان" از تهران با دریافت لوح تقدیر و جایزه نقدی تقدیر شد. در ادامه حجت علیخانی از حسین پارسایی رئیس مرکز هنرهای نمایشی نیز برای حضور روی صحنه دعوت کرد. سپس سعید نجفیان برای طراحی صحنه نمایش "شب تو را ترانه میخواند" با دریافت دیپلم افتخار، تندیس همایش و کمک هزینه سفر به سوریه تقدیر شد. در بخش بازیگری زن بدون اولویت نرگس گلکار بازیگر نمایش "فصل عاشقان" از مشهد، صحرا رمضانیان بازیگر نمایش "زنده جاری " از مشهد و مونا بارانی بازیگر "فصل عاشقان" با اهداء لوح تقدیر و هدیه نقدی تقدیر شدند. همچنین مریم دلیر بازیگر نمایش "شبخوانی در شب دهم" از تربت حیدریه با دریافت لوح تقدیر و کمک هزینه سفر به سوریه رتبه سوم بازیگری زن همایش را دریافت کرد و بهار کریمزاده بازیگر نمایش "شب تو را ترانه میخواند" و "قربانی" با دریافت لوح تقدیر و کمک هزینه سفر به کربلا به عنوان بازیگر دوم زن همایش معرفی شدند. در این بخش "مرجان قمری" بازیگر نمایش "قربانی" از تهران نیز با دریافت دیپلم افتخار، تندیس همایش و کمک هزینه سفر به حج رتبه اول بازیگری زن را به خود اختصاص داد. در بخش بازیگری مرد بدون اولویت شهریار نیریز نقدهی برای نمایش "شال قرمز" از نقده،، احمد صدفی برای نمایش "به رقص ارغوانی آتش" از تهران، محمدرضا مولودی برای نمایش "تا صلاه ظهر" از گرگان، مرتضی آقاحسینی برای نمایش "میهمان داران لاعلاج نخله" از تهران، هادی وکیلی برای نمایش "شبخوانی در شب دهم" از تربت حیدریه، سیامک افسایی برای نمایش "شبیه پدر" از تبریز، محمد صمدیان برای نمایش "مسیح موعود" از اراک و محسن هاشمی برای نمایش "و خورشید همچنان میتابد" از تربت حیدریه موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه نقدی شدند. در این بخش علیرضا مدنی برای بازی در نمایش "مسیح موعود" از اراک با دریافت لوح تقدیر و کمک هزینه سفر به سوریه رتبه سوم بازیگری را دریافت کرد و علی یعقوبزاده برای بازی در نمایش "قربانی" و "به رقص ارغوانی آتش" با دریافت لوح تقدیر و کمک هزینه سفر به کربلا رتبه دوم همایش را کسب کردند. در ادامه دکتر محمود عزیزی و امیر دژاکام به عنوان اعضای هیأت داوران این همایش روی صحنه حاضر شدند. سپس حامد منافی با دریافت دیپلم افتخار، تندیس نمایش و کمک هزینه به حج برای ایفای نقش در نمایش "شب تو را ترانه میخواند" رتبه نخست بازیگری مرد همایش را به خود اختصاص داد. در بخش کارگردانی این همایش حمید ابراهیمی با دریافت لوح تقدیر و جایزه نقدی برای کارگردانی نماش "مهمانداران لاعلاج نخله" مورد تقدیر قرار گرفت و محسن عرب امیری با دریافت لوح تقدیر و کمک هزینه سفر به سوریه برای کارگردانی نمایش "زنده جاری" رتبه سوم کارگردانی را دریافت کرد. همچنین اکبر قهرمانی کارگردان نمایش "نقل سرخ" با دریافت لوح تقدیر و کمک هزینه سفر به کربلا رتبه دوم کارگردانی همایش را به خود اختصاص داد. سیروس همتی نیز با دریافت دیپلم افتخار، تندیس همایش و کمک هزینه سفر به حج رتبه نخست کارگردانی را به خود اختصاص داد. در بخش نمایشنامهنویسی نیز، امیرسجاد دبیریان با دریافت لوح تقدیر و جایزه نقدی برای نگارش نمایشنامه "آب رقصان" و شهریار نیریز نقدهی برای نگارش نمایشنامه "شال قرمز" مورد تقدیر قرار گرفتند. همچنین اسماعیل بایگی برای نمایشنامه "شبخوانی در شب دهم" با دریافت لوح تقدیر و کمک هزینه سفر به سوریه رتبه سوم نمایشنامهنویسی همایش را به خود اختصاص داد و سیروس همتی برای نگارش نمایشنامه "قربانی" با دریافت لوح تقدیر و کمک هزینه سفر به کربلا رتبه دوم را کسب کرد. در این بخش آرش عباسی برای نمایشنامه "نقل سرخ" با دریافت دیپلم افتخار و تندیس همایش و کمک هزینه سفر به حج موفق به کسب رتبه اول نمایشنامهنویسی همایش شد. در پایان این مراسم هیأت داوران نمایشنامههای "نقل سرخ"، "قربانی" و "شبخوانی در شب دهم" جهت حمایت برای اجرای عمومی در شهرهایشان به مرکز هنرهای نمایشی معرفی کرد و نمایشهای "قربانی" و "نقل سرخ" جهت حضور در بخش منتخبان جشنواره تئاتر فجر امسال معرفی شدند. همچنین از سوی دکتر محمدحسین ایمانی خوشخو تندیش همایش به احمد احمدی منش مدیر کل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان شرقی اهدا شد. |
+ نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت 11:44  توسط پیمان شیخی
|
|
احمد احمدی منش مدیر کل اداره ارشاد اسلامی تبریز: استقبال مردم از همایش عاشورایی مصادف با سرمایهگذاری ارشاد تبریز
چهارشنبه 3 بهمن 1386 ساعت 11:29:00 AM تعداد بازدید: 13
|
|
پیمان شیخی: مدیر کل اداره ارشاد اسلامی تبریز گفت: در صورت استقبال مردم تبریز از برگزاری چهارمین همایش آیینهای عاشورایی، به طور قطع برای برگزاری سال آینده این همایش سرمایهگذاری بیشتری خواهیم کرد. احمد احمدی منش مدیر کل اداره ارشاد اسلامی تبریز، در گفت و گوی اختصاصی با خبرنگار اعزامی سایت ایران تئاتر گفت: چنانچه مشاهده شود که مردم تبریز از برگزاری چهارمین همایش آیینهای عاشورایی بهرهمند شدند و با توجه به عمق آیینهای عاشورایی تبریز، به گونههای نمایشی این همایش روی آورند، به طور قطع سال آینده برای برگزای همایش آیینهای عاشورایی سرمایهگذاری بیشتری خواهیم کرد. وی در ادامه افزود: در صورتی که گروههای نمایشی شرکت کننده در چهارمین همایش آیینهای عاشورایی نقش تأثیرگذاری در رابطه با آیینهای عاشورایی تبریز نداشته باشند و اقبال عمومی نیز صورت نگیرد، به طور قطع سال آینده میزبان این همایش در تبریز نخواهیم بود. احمدی منش گفت: با برگزاری همایش آیینهای عاشورایی در تبریز انتظار دیدن سالنهای پرتماشاگر را داریم و چنانچه چهار سالن تئاتری که برای این کار در نظر گرفته شده با استقبال خوب مردم مواجه شد، میتوانیم انتظار برگزاری پنجمین همایش آیینهای عاشورایی را نیز در تبریز داشته باشیم. با ظرفیتهای نمایشی که امسال برای تبریز آماده کردهایم و ظرفیتهایی که طی سال آتی آماده خواهیم کرد میتوانیم میزبان تعداد نمایشهای بیشتری باشیم. مدیر کل اداره ارشاد اسلامی تبریز با اشاره به این که خطه آذربایجان خواستگاه تشیع محسوب میشود گفت: آذربایجان در حقیقت مبدأ آیینهای عاشورایی به حساب میآید و سرآغاز آن از این خطه بوده و از این طریق به کل کشور و سایر کشورها انتقال پیدا کرده است. احمدی منش خاطرنشان کرد: برگزاری چهارمین همایش آیینهای عاشورایی در تبریز از سوی مرکز هنرهای نمایشی به ما پیشنهاد شد تا ما این آیین را در خواستگاه اصلیاش برگزار کنیم. هنرمندان تئاتر نیز ضمن مشاهده برگزاری آیینهای عاشورایی تبریز با نحوه برگزاری این آیینها آشنا شوند چرا که در این صورت تبادل اطلاعات و تجربه صورت میگیرد. وی با اشاره به برگزاری افتتاحیه چهارمین همایش آیینهای عاشورایی در بازار مظفریه تبریز تصریح کرد: با برگزاری همایش آیینهای عاشورایی در تبریز ضمن فعال شدن هنرمندان تئاتر استان آذربایجان شرقی، در جهت تمرکززدایی جشنوارهها و همایشها از تهران نیز گام مؤثری برداشته خواهد شد. همچنین توزیع برنامههای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سراسر استانها میتواند به وحدت و انسجام ملی کشورمان کمک کند. به اعتقاد من با برگزاری جشنوارهها و همایشها در سایر شهرستانها و استانها علاوه بر آشنایی هنرمندان با فرهنگ سایر شهرهای کشور، بار سنگین جشنوارههای متعدد نیز سبکتر میشود و به یاری خدا رهآورد مطلوبی نیز به همراه خواهد داشت. احمدی منش در خصوص تبلیغات شهری که برای برگزاری چهارمین همایش آیینهای عاشورایی صورت گرفته اظهار کرد: برگزاری چهارمین همایش آیینهای عاشورایی مصادف با برگزاری مراسم ملی، مردمی و خودجوش ایام محرم در تبریز است، بنابراین هر قدر ما بیلبورد و بنر در سطح شهر نصب کنیم، در این اقدام خودجوش گم میشود، چرا که مردم تبریز با تمام توان خود وارد صحنه شدهاند و با نصب بیلبوردها و بنرهایی مربوط به ایام عاشورا به گونهای نسبت به حضرت اباعبدالله الحسین (ع) عرض ارادت کردهاند. به همین دلیل ما باید به شیوه دیگری تبلیغات خود را انجام دهیم. در این راستا به تبلیغات از طیق رادیو و تلویزیون روی آوردیم که از چندین روز قبل از آغاز همایش، این کار صورت گرفته و در زمانهای مختلف به معرفی نمایشها میپردازند. همچنین به حسینهها، هیأتها و مدارس و ادارات دعوتنامه ارسال کردهایم ولی به عقیده من باز هم کافی نبوده و ما امسال را سال آزمون و خطای خود در زمینه برگزاری همایش آیینهای عاشورایی میدانیم. |
+ نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت 11:43  توسط پیمان شیخی
|
|
|
در نشست خبری دومین جایزه ادبیات نمایشی عنوان شد: بزرگترین حمايتكننده جریانات هنری قبل از هر چیز جامعه مطبوعاتی است
سه شنبه 11 دی 1386 ساعت 2:20:00 PM تعداد بازدید: 69
|
|
پيمان شيخي: نشست خبری دومین جایزه ادبیات نمایشی صبح امروز با حضور محمد یاراحمدی دبیر این جایزه، حمید مظفری عضو هیأت مدیره خانه تئاتر ایران، بهزاد صدیقی عضو شورای سیاستگذاری جایزه، محمد بهرامی روابط عمومی خانه تئاتر ایران و تنی چند از خبرنگاران در سالن اجتماعات خانه تئاتر برگزار شد. به گزارش سایت ایران تئاتر، محمدامیر یاراحمدی دبیر دومین جایزه ادبیات نمایشی در ابتدای نشست ضمن تشکر از حضور خبرنگاران گفت: درگذشت استاد مسلم نمایشنامه نویسی ایران، استاد اکبر رادی را به جامعه تئاتری کشور و به همه دلبستگان فرهنگ ایران زمین و خانواده محترم ایشان که میدانیم تحمل جای خالی آن زندهیاد برایشان مشکل است، تسلیت میگوییم. این روزها در مورد رادی و خصوصیات اخلاقی ایشان بسیار صحبت شده و به کرات در مورد مهربان بودن آن بزرگوار سخن گفته شده و من نسبت به این واژه دقیق شدم چرا که واژهای پرمعنا و درست است. مهربانی او را نمیشود از نوع مهربانیهایی دانست که با یک لبخند ملیح با نقابی بی پس و پشت دانست؛ بلکه مهربانی او سرچشمه گرفته از احساس مسئولیت ایشان نسبت به مردم بود. وی در ادامه افزود: اگر ما از فقدان رادی تأسف میخوریم، به دلیل از دست دادن یک گنجینه و سرمایه عظیم است. امیدوارم که نمایشنامهنویسان جوان بتوانند وارثان شایستهای باشند و خصوصیات ایشان را به عنوان یک معلم بزرگ به ارث ببرند و همواره چراغ تئاتر ایران در سایه خرد مردم، روشن باشند. در ادامه این نشست حمید مظفری عضو هیأت مدیره خانه تئاتر ایران با اشاره به این که اکبر رادی چهره و شخصیت ملی و هنرمند بزرگ ادبیات نمایشی ایران بود، گفت: یکی از وظایف خانه تئاتر و انجمن نمایشنامهنویسان این است که به روح کلی صنفی و هنری خانه تئاتر در حوزه تخصصی خود توجه کند و برگزاری مسابقه آثار ادبیات نمایشی ایران یکی از آنها است، ولی خانه تئاتر به تنهایی قادر نیست که چنین کاری را انجام دهد و به نتیجه برساند و نیاز به همکاری دستگاهها و نهادهایی که بخشی از اعتبارات مالی کشور را به خود اختصاص دادهاند دارد. آن چه مربوط به فراخوان جایزه ادبیات نمایشی سال 1385 میشود تقاضای آثار ارسالی سال 85 بودکه البته تعداد آثار ارسالی بسیار زیاد بود که اکثر آنها مربوط به سال 1385 نمیشد و با توجه به مرور آثار سال 85 این آثار حذف شدند. در این دوره در بخش نمایشنامههای منتشر شده کودک 72 متن، در بخش نمایشنامههای منتشر نشده بلند 19 متن، در بخش نمایشنامههای ایرانی منتشر شده به صورت کتاب 34 اثر، در بخش نمایشنامههای ترجمه شده و منتشر شده 34 متن و در بخش پژوهشهای تألیف و ترجمه شده 22 اثر به دبیرخانه ارسال شد که به جز بخش پژوهش و تألیف که یک برگزیده و یک تقدیر خواهد داشت، سایر بخشها سه منتخب خواهند داشت. بهزاد صدیقی نیز در ادامه این نشست گفت: من به عنوان سخنگوی دومین جایزه ادبیات نمایشی و داور ناظر در این جلسه حضور دارم. در این دوره آثار رسیده از تهران و شهرستانهای رشت، ساری، تنکابن، شیراز، اصفهان، قم، کرج، گلستان، زنجان، اراک، تبریز، ازگل، همدان، مشهد، اهواز، گنبد، آستارا، اردبیل، نائین، کرمانشاه، نقده و ارومیه بوده است. در این دوره ما میزبان ناشرانی چون نمایش، نی، قطره، فرخنگار، سینای دل، چشمه، نیل برگ، اسپیدقلم، دریانورد و امیرکبیر خواهیم بود که آثار چاپ و منتشر شده سال 85 خود را شرکت میدهند و از آنها تقدیر هم خواهد شد. صدیقی خاطرنشان کرد: در این دوره در روز مراسم جایزه ادبیات نمایشی قصد داریم به مناسبت درگذشت زنده یاد اکبر رادی فیلم نمایش "محاق" که عباس جوانمرد پیش از انقلاب آن را کارگردانی کرده پخش کنیم و در حال حاضر نیز درصدد تهیه آن هستیم، ولی تاکنون متأسفانه به هیچ نتیجهای نرسیدهایم؛ بنابراین با اعلام مطبوعاتی آن از مسئولان صدا و سیما تقاضا میکنیم که این فیلم را در اختیار جشن قرار دهند تا به مناسبت یادبود اکبر رادی آن را پخش کنیم. البته چنانچه این فیلم آماده نشود احتمالاً یکی از نمایشهای قدیمی رادی را پخش خواهیم کرد ولی امیدواریم امکان پخش فیلم "محاق" فراهم شود. در ادامه محمدامیر یاراحمدی در خصوص چاپ آثار منتخب جایزه ادبیات نمایشی گفت: جزء بندهای تفاهمنامه ما حمایت از نویسنده است و امیدواریم بیش از تعداد آثاری که به مرحله پایانی میرسند بتوانیم امکان چاپ داشته باشیم؛ هر چند که ممکن است این آثار موفق به کسب جایزه نشوند. وی گفت: در شرایطی که ابزار و امکانات تئاتری ما کم است و زمینه برای معرفی نمایشنامهنویسان وجود ندارد فکر میکنم این کار بسیار مؤثر است به خصوص برای هنرمندان شهرستانی. در ادامه صحبتهای یاراحمدی حمید مظفری گفت: امیدوارم نه تنها این متون چاپ شوند بلکه زمینه اجرای آن نیز فراهم شود چرا که اجرا مسئله بسیار مهمی است و ما دلمان میخواهد شرایط تولید در کشورمان به گونهای رقم بخورد که این آثار جان بگیرد و زنده شود. یاراحمدی در ادامه خاطرنشان کرد: طی صحبتی که با حسین پارسایی رئیس مرکز هنرهای نمایشی داشتم پیشنهاد دادم که کارهای واجد شرایط و قابل مطرح شدن، در فضای حرفهای و به دور از دغدغههای موجود، امکان اجرا پیدا کنند. وی در خصوص اسپانسرهای جایزه ادبیات نمایشی گفت: جایزه ادبیات نمایشی دو سال با تأخیر برگزار شد و متأسفانه مرکز هنرهای نمایشی نتوانست این بودجه را تأمین کند و میرفت که این جایزه به فراموشی سپرده شود اما سال گذشته شوری به وجود آمد که باعث شد این دستآورد را پیگیری کنم و به جد تصمیم گرفتیم آن را برگزار کنیم و اگر حتی بودجه آن نیز تأمین نشد با اهداء یک شاخه گل مراسم را برگزار میکردیم. ولی با برگزاری جلسات مکرر با مرکز هنرهای نمایشی به این نتیجه رسیدیم که باید برگزار شود چرا که ارزیابی مستقل نمایشنامه در کشورمان به آن چه که در صحنه نمایش اتفاق میافتد کمک میکند. وی گفت: البته مرکز نتوانست بودجه دوره قبل را در اختیار ما قرار دهد و از ما خواستند که با کم کردن تعداد داوران و تعداد جوایز این کار را انجام دهیم که تقریباً حدود 50 درصد تقلیل پیدا کرد. به همین دلیل با سازمان فرهنگی و هنری شهرداری نیز وارد مذاکره شدیم که بخشی از هزینه آن تأمین شد. امیدوارم مسئولان ما بیش از این به جایزه ادبیات نمایشی بها دهند. در ادامه حمید مظفری گفت: بزرگترین اسپانسر جریانات هنری قبل از هر چیز جامعه مطبوعاتی است چرا که آنها زندگی خود را در این راه گذراندهاند و بیشترین سهم را در حمایت از هنر دارند. به خصوص اگر خبرپراکنیها و گزارشنویسیها خیلی هنرمندانهتر از آنچه که تاکنون انجام شده انجام شود. در این دوره از جایزه ادبیات نمایشی محمود استادمحمد، دکتر قطبالدین صادقی،فرامرز طالبی، ناصح کامکاری و حسین کیانی هیأت داوران نمایشنامهنویسی و بهزاد صدیقی داور ناظر است. در بخش پژوهش و ترجمه نیز، دکتر محمدرضا خاکی، یدالله آقا عباسی و دکتر فرزان سجودی حضور دارند. یاراحمدی نیز گفت: اخیراً پیشنهاد شده که روز درگذشت اکبر رادی که مصادف با تولد بهرام بیضایی است را به عنوان روز جایزه ادبیات نمایشی نامگذاری کنیم که پس از بررسی چنانچه مناسب به نظر رسید این کار را انجام خواهیم داد. |
+ نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت 11:37  توسط پیمان شیخی
|